Patron szkoły

Krótka historia walk na Westerplatte

O 4.30 rozpoczął się alarm bojowy na pancerniku „Schleswig -Holstein”. Pierwsze strzały padły o 4.45. Już 8 minut po salwie rozpoczął się pierwszy atak niemieckiej piechoty. Został odparty, ale zginęli pierwsi obrońcy. To był dopiero początek. Westerplatte w założeniach miało bronić się tylko 12 godzin. Żołnierze wytrwali na posterunku siedem dni. Byli bombardowani i ostrzeliwani przez artylerię. Musieli odpierać ataki wrogiej piechoty. Niemieckie natarcia z dnia na dzień były coraz silniejsze. Niemcy próbowali dwukrotnie podpalić las na Westerplatte. Największe piekło urządzili 7 września, zdesperowani postawą obrońców. O godz. 4 nad ranem rozpoczął się zmasowany ostrzał artyleryjski Westerplatte. Trwał godzinę. Potem do akcji przystąpiła niemiecka piechota. Mimo użycia niemal wszystkich sił, Niemcy i tym razem musieli ustąpić. Wycofali się na swoje pozycje o godz. 7.15. To był już ostatni triumf załogi Westerplatte, która odparła w w sumie 14 ataków i 19 nocnych wypadów wroga i przetrzymała 17 fal ognia huraganowego. Kończyła się już jednak amunicja, 15 żołnierzy zginęło, a kilkudziesięciu żołnierzy odniosło ciężkie rany. O godz. 10.15 major Henryk Sucharski, dowódca Westerplatte zarządził przerwanie walki i wywieszenie białej flagi. Niemcy po tej bitwie zachowali się honorowo. Sucharskiemu pozwolono zachować szablę. Obrońcy (199 żołnierzy – 5 oficerów, 27 podoficerów, 158 żołnierzy oraz 9 ciężko rannych) trafili do stalagów w Prusach Wschodnich. W czasie walk o Westerplatte według polskich źródeł Niemcy stracili 300 zabitych i 700 rannych. W rzeczywistości straty były zapewne mniejsze, ale i tak bardzo duże. Poczta Polska, obok Westerplatte, jest drugim symbolem polskiego Września 1939r. Jutro o bohaterskich polskich pocztowcach. Do niemieckiej niewoli dostało się 199 polskich żołnierzy z Westerplatte. Zostali odesłani do stalagów w Prusach Wschodnich. 220 – mniej więcej tylu polskich żołnierzy (dokładna liczba nie jest znana) wyposażonych w 1 działo 75 mm, 2 działka przeciwpancerne 37 mm, 4 moździerze 81 mm oraz karabiny maszynowe i broń ręczną broniło przez siedem dni Westerplatte. 1500 żołnierzy skierowano do walk po stronie niemieckiej, w tym kompanie szturmowe marynarki wojennej, batalion saperów, oddziały gdańskiej Heimwehry oraz SS. Wspierane były one m.in. przez 2 baterie haubic 150 mm (8 dział), baterię moździerzy 210 mm (4 moździerze) oraz artylerię okrętową – 4 działa 280 mm z pancernika Schleswig-Holstein i działa kalibru 105 mm z torpedowców i okrętu towarzyszącego flotylli kutrów trałowych. Dodatkowym wsparciem było około 60 stukasów z pułku Immelman 2 z Pilawy.